Wie bij Turkije alleen denkt aan zon, zwembad en een eindeloze rij buffetbakken, doet het land tekort. Tijdens een actieve reis door de regio Muğla – het zuidwestelijke puntje van Turkije waar de Egeïsche en Middellandse Zee elkaar kruisen – ontdekte ik (een kant van) Turkije waar je veel avontuur, natuur en geschiedenis vindt. Van raften in rivieren waar je je goed moet vasthouden om er niet uit te vallen (niveautje 4) en wandelen langs verlaten ruïnes tot duiken in kristalhelder water en plekken met uitzicht die je echt gezien moet hebben – Muğla is gemaakt voor reizigers die liever door hun avontuur heen zweten dan uitrusten.
Waarom Juist Muğla?
Muğla heeft de langste kustlijn van Turkije en ligt ingeklemd tussen zee, bergen en bossen. Je vindt er bekende badplaatsen als Fethiye, Marmaris en Ölüdeniz, maar ook verlaten dorpen die eruitzien alsof ze zo uit een film komen. (Je verwacht bijna dat Khaleesi uit Game of Thrones elk moment op haar draak voorbijvliegt!) De regio barst bovendien van de schitterende wandelroutes en verborgen baaien die je alleen per kajak kunt bereiken.
De regio ademt geschiedenis: van Lyciërs en Cariërs tot Romeinen – wie hier rondtrekt, loopt letterlijk door eeuwenoude verhalen. Denk: rotsgraven uitgehouwen in kliffen, verstilde tempels in het groen, en dorpjes waar de tijd al jaren op pauze staat. Het is precies die mix van natuur, cultuur en avontuur die Muğla tot een van de meest verrassende regio’s van Turkije maakt.
Fietsen langs het Köyceğizmeer
De route slingert langs het meer, door geurende (sweetgum) bossen en citrusvelden vol bloesem. We fietsen over stoffige zandwegen, houten bruggetjes die piepen onder je banden, waar we voorzichtig een voor een overgingen- en soms moet je je fiets even tillen omdat er een sloot voor je neus ligt.
Geen strak asfalt of glanzende bordjes hier – dit is fietsen op z’n Turks. Net even anders dan we gewend zijn in Europa, en juist dat maakt het zó leuk. Die kleine onvoorspelbaarheden, het ruige randje… ik hou ervan.
Deze trail maakt deel uit van het ECO Trails-netwerk (een netwerk van wandel- en fietsroutes) en staat lokaal bekend als “Yeşil Nefes” – oftewel: “Groene Adem”. De route is zo’n 16 kilometer lang en geschikt voor zowel wandelaars als fietsers. Je start bij Zeytinalanı, in het noordoosten van het Köyceğizmeer, fietst langs de oever richting het dorp Köyceğiz, kruist de Yuvarlakçay (een bergstroompje), en eindigt ten zuiden van Kavakarası. Onderweg slingert het pad zich door rode dennenbossen en er zijn genoeg vogels en planten die hier leven.
Het mooie is: deze route staat niet op zichzelf. In de districten Köyceğiz, Ortaca en Dalaman vind je in totaal veertien ECO Trails – allemaal bewegwijzerd, met afstanden van rond de 30 kilometer. De routes verbinden wetlands, bergen, meren en oude ruïnes met elkaar. Denk: schildpadden bij İztuzu, en eeuwenoude steden zoals Kaunos en Pisilis.
Raften Op De Dalamanrivier
De Dalamanrivier is dé plek voor wie z’n vakantie graag begint met een flinke dosis adrenaline. Er zijn twee rafttrajecten: een rustigere route voor beginners (inclusief kinderen) en een pittiger stuk voor durfals met stevige peddelarmen. Het is even een rit, maar dan krijg je ook wat: een hele dag vol wildwater, waterpret en spierpijn – of in Aimee’s geval: een bloedlip – op plekken waarvan je niet wist dat je daar spieren (of lippen) had.
Vanaf Fethiye rijd je bijna twee uur naar het basecamp, waar je nog snel wat ontbijt krijgt en je je kunt omkleden. Daarna stap je over in een ander busje dat je via een offroadweggetje door heuvels en bossen slingert – een rit vol bochten, stofwolken en uitzichten waar je nek een eigen vakantie van krijgt.
Tot je ineens, beneden tussen het groen, het turquoise lint van de Dalamanrivier ziet glinsteren. En dan weet je: het gaat gebeuren.
Tip: wordt je snel wagenziek, neem dan een doosje reispilletjes of reisbandjes mee.
Met een helm op je hoofd en een peddel in je hand stuiter je over stroomversnellingen en tussen rotspartijen door een landschap dat zo uit Jurassic Park lijkt te komen – alleen dan zonder dino’s, maar mét wilde geiten.
Wat dit gebied zo bijzonder maakt: het is nauwelijks aangetast door toerisme. Op sommige stukken vaar je in complete stilte, omringd door groen, rotsen en het geluid van je eigen hartslag. Geen boten met harde muziek, geen drukte – alleen jij, je peddel en het water.
Tot je ineens ergens op een rots een fotograaf ziet staan. Alsof hij uit het niets is neergestreken, schiet hij een actiefoto waar je schreeuwend in de raft zit. Om vervolgens weer soepel in een raft te springen en verder te glijden alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Lef, dat zeker. En foto’s waar je nog lang (en hard) om kunt lachen.
De rivier haalt op sommige stukken niveau 5 (heel wild water), dus geloof me: voor raftliefhebbers is dit er eentje die je op je lijst wil zetten. Of je nu komt voor de kick, het landschap of gewoon omdat je dacht “waarom ook niet?” – de Dalamanrivier stelt niet teleur.
Wandelen door Topgözü Canyon
Op de flanken van de 2.000 meter hoge Sandrasberg ligt Topgözü Canyon. Het pad slingert door rotswanden, steile hellingen en stille valleien, met onderweg koud bergwater. Denk: kabbelend water en het geritsel van bladeren. Onderweg kom je wilde bloemen tegen, vissen in beekjes, misschien een verdwaalde hagedis – maar vooral nauwelijks mensen.
Voor de echte buitenmensen: je kunt hier kamperen. Geen wifi, geen elektriciteit, maar wel sterren, stilte en een ochtendlicht dat zelfs je koffie overbodig maakt.
Wandelen op de Lycian Way
Geen zin in wekenlang afzien? Snappen we helemaal! Wij pakten een hapklaar stukje van de Lycian Way – officieel 540km – startend vanuit het fascinerende spookdorp Kayaköy. Hier geen kapot gelopen voeten, wel oude ruïnes die je eerst begroeten met hun verhalen en het groen dat ze omringt. Daarna duik je een stuk bos in over de heuvels, waar je met een beetje geluk (lees: een héél klein beetje geluk) misschien een wild zwijn spot. Vervolgens word je beloond met de waanzinnige, mega blauwe baai van Ölüdeniz.
Extra tip: het deel bij Faralya, vlak bij Ölüdeniz, is goud waard. Je wandelt daar hoog boven de Butterfly Valley, met een episch uitzicht op die beroemde plek. Maar pas op: afdalen de vallei in kan behoorlijk gevaarlijk zijn, tenzij je een ervaren wandelaar bent. Wij houden het liever bij het uitzicht vanaf boven, veilig en wel.
Duiken in de Turkse Zee
Langs de kust van Fethiye liggen tientallen duiklocaties met grotten, wrakken en felgekleurde vissen en met geluk nog veel meer onderwaterdieren als schildpadden en octopussen. Zelfs als je nog nooit hebt gedoken, kun je hier terecht voor een introductieduik of cursus. Het water is kraakhelder, met meters zicht en de temperatuur in het voorjaar is aangenaam fris. Tussen mei en oktober is dit een van de populairste duikgebieden van het land, met professionele duikcentra die je alles aanreiken – van zuurstoffles tot flippers. Onder water voelt het alsof je een nieuwe wereld binnenstapt, compleet met vissen, onderzeese ruïnes en een rust die je boven de golven zelden vindt.
Ook ik mocht dat ervaren – tijdens mijn allereerste duik ooit, en dat terwijl ik een serieuze vissenfobie heb (ik schrik al van een goudvis in een vissenkom). Aimee was ook niet mega enthousiast door haar oren die gauw last krijgen van kou, wind en druk. Maar toch gingen we ervoor.
Niemands oren ontploften, de vissen bleven keurig uit mijn buurt, en ik kwam blijkbaar toch wel “met een grijns boven water.” Oké, wel met trillende benen, een overdosis zuurstof en licht klapperende zenuwen. Maar wat bleek? Het was magisch, ik snap jullie nu duikers.
Kajakken in Aşı Bay
Met een kajak vaar je langs rotsformaties, stille inhammen en strandjes waar je alleen voetsporen van schildpadden tegenkomt. Het water is kraakhelder en turquoise, het zand zacht, en de kans groot dat je onderweg een paar kleurrijke vissen of zelfs een zeeschildpad spot (en ja hoor, dat deden we).
Ook leuk: er is een zipline waarmee je letterlijk over de baai vliegt – mocht je na al dat kajakken nog energie over hebben. Of je kunt het er ook voor doen natuurlijk.
Wil je nog wat extra uitdaging? Hike dan vanaf Aşı Bay naar het afgelegen Şeytancık Bay. De route van ongeveer 1,5 uur voert je dwars door geurige dennenbossen en over rotsige paden richting de kust, tussen Dişibilmez Kaap en Kargıcakbaai. Soms pittig, maar zodra je het uitzicht daar ziet, weet je: dit was het waard.
Boottocht over de Dalyanrivier
Een van de mooiste ervaringen in Muğla is zonder twijfel de boottocht over de Dalyanrivier. Je vaart over een kronkelend kanaal dat het Köyceğizmeer verbindt met de zee. Onderweg glijd je langs rietvelden, warmwaterbronnen en – hoogtepuntje – de indrukwekkende rotsgraven van Kaunos, uitgehouwen hoog in de rotswand.
De sfeer is heel rustig en mooi, alsof je in een tropisch paradijs dobbert – tropisch, rustig, groen – tot je ineens een bootje met een Turkse vlag tegenkomt en verderop de machtige tombes boven het water ziet opdoemen. Dít is Turkije. De graven dateren uit de 4e eeuw voor Christus en dienden later nog in de Romeinse tijd. Vlakbij zie je diepe uitsparingen in de rotswand: vroeger werden hier grote vuren aangestoken als bakens voor handelsschepen die de haven van Kaunos binnenvoeren.
De ruïnes van de oude stad Kaunos, liggen wat verderop: een 152 meter hoge acropolis, een theater met uitzicht op de vlakte, resten van stadsmuren uit verschillende tijdperken, een Romeins badhuis en een vroegchristelijke basiliek. Ooit een levendige havenstad – nu een stille herinnering aan grootse tijden.
De tocht eindigt bij het İztuzu-strand, een zandstrook tussen zoet- en zoutwater en favoriete nestplek van de Caretta caretta-schildpad. Het strand wordt ’s avonds gesloten, zodat de schildpadden in alle rust hun eieren kunnen leggen en de kleintjes naar zee kunnen schuiven. Overdag kun je hier wandelen, zwemmen of zonnen – zolang je uit de gemarkeerde nestzones blijft. Op het strand ligt ook een rehabilitatiecentrum voor zieke en gewonde schildpadden, die hier worden opgelapt en weer vrijgelaten.
Muğla biedt het allemaal: ruige natuur, historie en sportieve uitdaging. Hiken over oude paden, duiken in helder water of fietsen langs geurige meren – hier kom je niet alleen thuis met spierpijn, maar ook met mooie verhalen en foto’s.
Reistips Muğla
Voordat je vertrekt
Beste reistijd
De beste periode om Muğla te bezoeken is het voorjaar (april t/m juni) of het najaar (september t/m oktober). In deze maanden is het weer mild en ideaal voor actieve reizen: in mei ligt de temperatuur overdag rond de 22–24 °C, en daalt het ’s nachts naar zo’n 14 °C – perfect wandelweer dus.
Wat neem je mee
Goede wandelschoenen, waterschoenen voor het raften en in de kajak, luchtige laagjes, zonnebrand, bikini, en een hervulbare waterfles zijn geen overbodige luxe. Bekijk onze backpacklijst voor een checklist van allee wat je moet meenemen.
Zo kom je er
Vliegen naar Muğla
Je vliegt gemakkelijk naar Dalaman Airport, het dichtstbijzijnde vliegveld in de regio. In het hoogseizoen (april t/m oktober) zijn er rechtstreekse vluchten vanaf Amsterdam, onder andere met Transavia, Corendon, SunExpress en TUI fly.
Reis je buiten het seizoen? Dan vlieg je meestal via Istanbul met bijvoorbeeld Turkish Airlines of Pegasus, en stap je daar over op een binnenlandse vlucht naar Dalaman.
Bekijk ook: dit wil je doen in Istanbul
Vluchten naar Dalaman
Vanaf het vliegveld ben je in ongeveer een uur in Fethiye – een ontspannen kustplaats en perfecte uitvalsbasis voor je outdoortrip. Denk: sfeervolle straatjes, fijne eetplekken en knusse hotels zoals het hotel alleen voor volwassenen Bohemian Yacht Hotel, waar je na een dag vol avontuur je wandelschoenen uitschopt en in een hangstoel ploft.
Deze reis is mogelijk gemaakt door GoTurkiye.
Wist je dat: vanaf Fethiye pak je zó de boot naar Rhodos. Kitesurfen of lunchen in Akyaka? Kan gewoon. Maar het eten in Turkije vond ik nou net iets beter (liefde voor hummus, olijven en Turks brood)
